yourmusicforum.gr

Αλησμόνητες οι ώρες και οι στιγμές που ζήσαμε,
αν υπήρξανε και μπόρες τη χαρά δε σβήσανε,

Με χαμόγελο στα χείλη τους καημούς δεχτήκαμε,
ένα σώμα μες το ντρίλι ήρθαν και μας βρήκανε,
Με χαμόγελο στα χείλη τους καημούς δεχτήκαμε,
ένα σώμα μες το ντρίλι ήρθαν και μας βρήκανε,

Δε λυγίσαμε καρδιά μου στης ζωής τα βάσανα,
ήσουν κι είσαι η χαρά μου η πνοή που ανάσανα,

Με χαμόγελο στα χείλη τους καημούς δεχτήκαμε,
ένα σώμα μες το ντρίλι ήρθαν και μας βρήκανε,
Με χαμόγελο στα χείλη τους καημούς δεχτήκαμε,
ένα σώμα μες το ντρίλι ήρθαν και μας βρήκανε,

Με χαμόγελο στα χείλη τους καημούς δεχτήκαμε,
ένα σώμα μες το ντρίλι ήρθαν και μας βρήκανε,
Με χαμόγελο στα χείλη τους καημούς δεχτήκαμε,
ένα σώμα μες το ντρίλι ήρθαν και μας βρήκανε.

Θέλω να σπάσω τα δεσμά μου να πετάξω
Άλλη γυναίκα κι άλλον έρωτα να βρω
Καινούργιο δρόμο και πορεία να χαράξω
Κι από σένα μια για πάντα να σωθώ

Τα όνειρα μου τα 'χεις όλα καταστρέψει
Και την καρδιά μου μου την πλήγωσες βαριά
Που σ' αγάπησα το έχω μετανιώσει
Γιατί έχεις μέσα σου μια πέτρα για καρδιά
Που σ' αγάπησα το έχω μετανιώσει
Γιατί έχεις μέσα σου μια πέτρα για καρδιά

Δεν με λυπόσουνα κι έπαιζες μαζί μου
Ποτέ δε μου 'πες έστω κι ένα ευχαριστώ
Τώρα θα φύγω και δεν θέλω στη ζωή μου
Άλλη γυναίκα σαν κι εσένανε να βρω

Τα όνειρα μου τα 'χεις όλα καταστρέψει
Και την καρδιά μου μου την πλήγωσες βαριά
Που σ' αγάπησα το έχω μετανιώσει
Γιατί έχεις μέσα σου μια πέτρα για καρδιά
Που σ' αγάπησα το έχω μετανιώσει
Γιατί έχεις μέσα σου μια πέτρα για καρδιά

Το 'να σφάλμα πάνω στ' άλλο
Μου γεμίσανε πληγές
Το κορμί και την ψυχή μου
Και μου 'φέραν στη ζωή μου
Και μου 'φέραν στη ζωή μου
Βάσανα και συμφορές

Σφάλμα είμαι που υπάρχω
Σφάλμα που γεννήθηκα
Μες στα σφάλματα έχω ζήσει
Κι η ζωή μου έχει γεμίσει
Κι η ζωή έχει μου γεμίσει
Με πολλά τελικά

Ένα σφάλμα μόνο φτάνει
Τη ζωή να σου πικράνει
Μα εγώ έκανα πολλά
Σφάλματα μες στη ζωή μου
Κι αν θα ψάξεις την ψυχή
Θα τα βρεις με τη σειρά

Σφάλμα είμαι που υπάρχω
Σφάλμα που γεννήθηκα
Μες στα σφάλματα έχω ζήσει
Κι η ζωή μου έχει γεμίσει
Κι η ζωή έχει μου γεμίσει
Με πολλά τελικά

Πόνος βαρύς μες στην καρδιά
του χωρισμού η ώρα.
Τα λόγια της σαν μαχαιριά
πληγή μ' ανοίξαν τώρα.

Τρέχει το αίμα σα νερό
στους στίχους μου τα βάθη,
κι ο θάνατος που καρτερώ
αργεί πολύ για να 'ρθει.

Χάρε αν είναι μπορετό
ας σβήσω αυτή την ώρα,
αφού εκείνη π' αγαπώ
αλλού ανήκει τώρα.

Τρέχει το αίμα σα νερό
στους στίχους μου τα βάθη,
κι ο θάνατος που καρτερώ
αργεί πολύ για να 'ρθει.

Για το χατήρι μιας γυναίκας
κάθομαι εδώ και ξενυχτώ
Για την κατάντια μου το ξέρω
είναι ένα λάθος, ομολογώ

Κάθε ξημέρωμα πεθαίνω
κάθε ξημέρωμα πεθαίνω
κάθε ξημέρωμα πεθαίνω
κάθε ξημέρωμα, και κάθε χαραυγή
Κι όμως ζω και ανασαίνω
και προσμένω, και προσμένω
και προσμένω, να `ρθει πάλι το πρωί
κάθε ξημέρωμα πεθαίνω
κάθε ξημέρωμα πεθαίνω
κάθε ξημέρωμα πεθαίνω, χαραυγή

Τη νύχτα μέρα έχω κάνει
στους δρόμους μέσα να γυρνώ
και αν στο πιοτό δεν πέσω πάλι
ύπνο δεν πρόκειται να βρω

Κάθε ξημέρωμα πεθαίνω...

Βάζεις στον πόνο μου φωτιά
κι αλάτι στην πληγή μου
σαν μου θυμίζεις τα παλιά
και ψάχνεις την ζωή μου

Κοντά σου ήρθα για να μ’ αγαπήσεις
κοντά σου ήρθα για ν’ αγαπηθώ
την περασμένη μου φωτιά να σβήσω
μα εσύ στην στάχτη ψάχνεις και πονώ

Κι άμα δεν έχεις στην καρδιά
μια γωνιά για μένα
άσε να φύγω μακριά
πριν κλάψω εγώ για σένα

Ήταν γραφτό ν' ανταμωθούμε
μες στη ζωή μας δυστυχώς,
κάναμε λάθος ν' αγαπηθούμε
εσύ, μια πλούσια, κι εγώ φτωχός.

Δε θα μπορείς να συνηθίσεις
μέσα στη φτώχια που θα 'ρθεις,
θα υποφέρεις, θα δυστυχήσεις
και κάποια μέρα θα βαρεθείς.

Είναι πολλά τα σκαλοπάτια
που μας χωρίζουνε τους δυο,
πες μου οι παράγκες με τα παλάτια
πώς θες να κάνουν μαζί χωριό.