Ξύλινα Σπαθιά : Ξεσσαλονίκη (1993)

[EnterG]

1.Αφου Σου Το' Πα
2.Ερώτηση Κλειδί
3.Ξεσσαλονίκη
4.Ο Καβαλάρης Του Τρόμου
5.Το Νερό Που Κυλάει
6.Πουλιά
7.Ο Βασιλιάς Της Σκόνης
8.Αδρεναλίνη
9.Τραίνο Φάντασμα
10.Σιωπή

phpBB [video]

1.Αφου Σου Το' Πα

Να ρίξεις μαύρη πέτρα, και να φύγεις για πάντα αλλά να πάς που;
κοντέρ 230 πατάς γκαζώνεις και στην στροφή μετανιώνεις
στο πρώτο μπαρ θα γίνεις στουπί
Μόλις ξημερώσει θα έχουν όλα τελειώσει
και θα μου πεις γεια ξέρεις το είδα ξανά
από την άλλη με καθαρό το κεφάλι
το όνειρο ζητάει πολλά

Μ' έχεις γερά δεμένο σ' ένα σφιχτό ιστό
βήμα το βήμα να μετράω πόσο μου μένει
αν είναι να πεθάνω για σένα το μπορώ
μονάχα όποιος τ' αξίζει από έρωτα πεθαίνει
Ξέρεις να κάνεις κόλπα ξέρεις να με κρατάς
ένας Θεός μονάχα ξέρει πόσα ξέρεις
μένει να δεις πια τώρα αυτό που δεν τολμάς
θα μάθεις να γελάς αν μάθεις να υποφέρεις

Αφού το ξέρεις τη μια πονάς κι υποφέρεις
την άλλη επάνω τόσο ψηλά δε σε φτάνω
κατέβα λίγο έτσι περνούσα πριν φύγω
και τώρα γεια σου. Δώσε φιλιά στη μαμά σου

Στην αμμουδιά ποτέ του δεν βγαίνει ο ανθός
ούτε και ζει ποτέ χωρίς νερό το ψάρι
το 'πε παλιά κι ο μάγκας που δήλωσε Θεός:
"χωρίς αγάπη όλους ο διάολος θα μας πάρει"
Λύσε λοιπόν τα μάγια, μάζεψε τα σκοινιά
μέσ' την Αρένα δες πως φέγγουνε τα φώτα
πάλι θα χάσει κάποιος πάλι κάποιος νικά
πες ο, τι θες μόνο μην πεις πως δε σου το 'πα

Αφού σου το' πα πως της αγάπης η ντόπα
είναι η πρώτη φωτοβολίδες και κρότοι
το αίμα βράζει, φιλιά που πέφτουν χαλάζι
δεν είναι η φρίκη. Είναι η Ζωή που σου ανήκει

Κοντεύουν ξημερώματα και παίρνεις εμένα
για να σου πω τι; πως είναι όλα χαμένα;
χίλιες φορές παραμύθια, αφού την αλήθεια
την ξέρει και ένα παιδί

2.Ερώτηση Κλειδί

Κυρίες και κύριοι περάστε
οι πόρτες είν’ ανοιχτές
είσοδος πάντα ελευθέρα
οθωνοψυχοφυλακές

Μετράει ο χρόνος από τώρα
αλλά κανείς μην κουνηθεί
ανάκαταδιαφημίσεις
σε λίγο πάλι μαζί.

Συγχαρητήρια μαντάμ, τα καταφέρατε καλά
έχετε λύσει όλους τους γρίφους
που τα μάθατε όλα αυτά;
Αν απαντήσετε λοιπόν και στην ερώτηση κλειδί
όλα δικά σας, το χρήμα, η δόξα και η χλιδή

Για περάστε, για περάστε
οι πόρτες είναι ανοιχτές
σ’ αυτό το γύρο του Θανάτου
ο ίλιγγος που θες

Το τρένο φάντασμα σφυρίζει
ανέβα όσο είναι καιρός
μα από το Σπίτι του Τρόμου
δε βγαίνεις ζωντανός.

Γιατί δε φεύγεις τώρα;
Γιατί δε φεύγεις Στέλα;
Γιατί δε φεύγεις;

3.Ξεσσαλονίκη

Όλα τα νέα κορίτσια τώρα ξέρουν το σωστό
όταν οι μάγκες στο δρόμο λένε πόσο σ’ αγαπώ
γιατί είμαι μόνος σε θέλω, έλα λίγο πιο κοντά
κι αυτές συχνά απαντάνε: Άει χάσου ρε βλάκα.

Χιπ χοπ χάνομαι μεσ’ τα δίχτυα πιάνομαι
απόψε πέθανα με βρήκανε στην αμμουδιά
δίπλα στα κύματα.

Εδώ είν’ ωραία Mister...

Ξεσσαλονίκη στο Βαρδάρη όλα είν’ ανοιχτά
μετά τις μία το βράδυ τσάρκα παραραρά.
Η μηχανή του χρόνου ξέρεις έχει ήδη καεί
σου ζητάνε τσιγάρο μα θέλει προσοχή.

Χιπ χοπ χάνομαι μεσ’ τα δίχτυα πιάνομαι
απόψε πέθανα με βρήκανε στην αμμουδιά
δίπλα στα κύματα.

Εδώ είν’ ωραία Mister...

4.Ο Καβαλάρης Του Τρόμου

Καβαλάρη του τρόμου
στο φιλί της ζωής
όλη η σκόνη του δρόμου
κι όλη η στάχτη της γης.

Μου 'παν πως ψάχνεις να την βρεις από παλιά
πως κάθε βράδυ περιμένεις στη γωνιά.

Το κορίτσι του Μάη
στα στενά της ντροπής
σε καρφώνει και πάει
Κοίτα μην ξεχαστείς.

Μου 'παν πως ψάχνεις να την βρεις από καιρό
στους ίδιους δρόμους που τη γύρευα κι εγώ.

Μου 'παν πως ψάχνεις να την βρεις από παλιά
πως κάθε βράδυ περιμένεις στη γωνιά.

Μου 'παν πως ψάχνεις να την βρεις από καιρό
στους ίδιους δρόμους που τη γύρευα κι εγώ.

Όπως κι αν τα μοιράσεις
τελικά θα το δεις
βγαίνει άσσος μπαστούνι
τι να πω; τι να πεις;
Για το μάγο Χουντίνι
μια γουλιά θα την πιεις
θα μιλάμε για κείνη
σε θυμάται θα δεις.

Μου 'παν πως ψάχνεις να την βρεις από παλιά
πως κάθε βράδυ περιμένεις στη γωνιά.

Μου 'παν πως ψάχνεις να την βρεις από καιρό
στους ίδιους δρόμους που τη γύρευα κι εγώ

5.Το Νερό Που Κυλάει

Σαν νερό που κυλάει, τα φιλιά και τα χρόνια
σαν τα πουλιά το χειμώνα, χάνονται.

Το κορίτσι που κλαίει, πριν να φύγω
μετά με ξεχνάει, λίγο - λίγο.

Σαν νερό που κυλάει, απ' τον ουρανό
μεσ' απ τα χέρια μου τρέχει, χάνεται

Το κορίτσι που κλαίει, πριν να φύγω
μετά με ξεχνάει, λίγο-λίγο.

Σαν νερό που κυλάει, ανάμεσ' απ' τα δέντρα
δίπλα στη ζούγκλα της BORA-BORA.

Ο καρχαρίας θυμάται-ποτέ δεν κοιμάται
κάτω απ'τα κύματα, δίπλα στη ζούγκλα,
δίπλα στη ζούγκλα

6.Πουλιά

Πηγαίναμε να βρούμε τον κρυμμένο θησαυρό
ρουμπίνια διαμάντια ασήμι χρυσό
στης πόλης τη ζούγκλα, σε μέρη μακρινά
χαθήκαμε και γίναμε πολύχρωμα πουλιά.

Ταξιδιώτες μεσ' το σκοτάδι
ξεκινήσαν το πρωί και τους χάσαμε το βράδυ
τα όνειρα τους γεμάτα χρώμα
αλλά αυτοί που τους θυμούνται περιμένουνε ακόμα.

Αυτή η ιστορία λέει πως ήτανε μια μπάντα
που ανέβηκε στα σύννεφα και χάθηκε για πάντα.

Ηταν αλήθεια; ήτανε ψέμμα;
όπως κι αν το δείς το πληρώσανε με αίμα
ήταν ωραία σαν μπαλαρίνα
την αγάπησαν τρελλά και τη λέγαν Κατερίνα

7.Ο Βασιλιάς Της Σκόνης

Εγώ ο μικρός, ο αμνός του θεού
ξεχασμένος στο νότο, γεννημένος αλλού.
Ξέρω πάντα η Τροία θα `ναι μίλια μακριά
κι η ωραία Ελένη θα `ναι τώρα γριά.

Βγαίνω στο δρόμο ορκισμένος να μπω
στα παλάτια του ήλιου να μπορέσω να πω
το τραγούδι του τράγου με φωνή φονική
και να κλάψω μετά, να χαθώ στη σιωπή.

Ο βασιλιάς της σκόνης...

Θα περάσουν τα χρόνια, θα γυρίσει ο τροχός
όλα θα `ναι σαν πρώτα, όλα θα `ναι αλλιώς.
Θα σε ψάχνω στους δρόμους που γυρνούσες, μα εσύ
θα `χεις γίνει σκιά, θα’ χουν όλα χαθεί.

Ένα βράδυ θα φέγγει το φεγγάρι τρελό
θ’ απλωθεί η σκιά σου σ’ ένα δρόμο στενό.
Τα ταξίδια, οι φίλοι, οι αγκαλιές, τα φιλιά
σ’ ένα κόσμο θαμπό μακριά, μακριά.

Ο βασιλιάς της σκόνης...

Από του δράκου τη χρόνια, περάσαν χρόνια
τώρα μπορεί να μην θυμάσαι τίποτα
αλλά η ρόδα της ζωής γυρνά αιώνια
και μόλις λιώσουνε τα χιόνια
να `ρθεις να με βρεις.

Ο βασιλιάς της σκόνης...

8.Αδρεναλίνη

Θες να με κάνεις να πιστέψω
πως τελειώσαν όλα κι ήρθε ο καιρός
να την ξεχάσω τη ζωή
και να ξυπνάω κάθε μέρα νεκρός.

Όσο κι αν το θέλεις δεν μπορείς
ταξίδι στο κέντρο της γης.

Ψάχνεις την άκρη τα μπερδεύεις
και νομίζεις ότι όλα μηδέν.
Φταίει η μαμά που σου πουλάει
παραμύθι ότι δήθεν και δεν.

Πριν απ’ τα μεσάνυχτα να `ρθεις
ταξίδι στο κέντρο της γης.

Αδρεναλίνη κανένας δε θα μείνει
μαύρη κατάρα, ανία, βαρεμάρα.
Η μέρα σβήνει
Αθήνα είσαι καμίνι
ώσπου να φέξει
να δούμε ποιος θ’ αντέξει...

Το ξέρω κάποτε τελειώνουν
όλα κάποτε μα πότε;Ποτέ!
Κάθε πρωί και κάθε βράδυ,
κάθε μέρα, κάθε νύχτα.Ποτέ!

Πριν απ’ τα μεσάνυχτα να `ρθεις
ταξίδι στο κέντρο της γης,
στο κέντρο, στο κέντρο της γης.

Θα πάρω φόρα να περάσω
το μεγάλο που `χεις σκάψει γκρεμό
κι αν το ξεχάσεις μια φορά
χίλιες φορές θα σου το πω σ’ αγαπώ!

Πριν απ’ τα μεσάνυχτα να `ρθεις
ταξίδι στο κέντρο της γης,
στο κέντρο, στο κέντρο της γης.

9.Τραίνο Φάντασμα

Πέρ' από το δρόμο που περνάν τα φορτηγά
περιμένει ένα τρένο με το φάρο αναμμένο
και σφυρίζει ένα τραγούδι από παλιά.
Είχε ξεκινήσει όταν πρόλαβα να δώ
πώς στο πρώτο το βαγόνι είχ' ακόμα το τιμόνι
μα δεν είδα πουθενά τον οδηγό.
Πάνω στο τρένο φάντασμα
μέσ' τη νύχτα θα χαθώ
μέσ' την έρημο σ' ένα πάρτυ μαγικό
πάνω απ' το γκρεμό τ' ουρανού
θα περνώ
τρένο φάντασμα με σβησμένο αριθμό.
Μεσ' τη γαλαρία πού'ναι όλα σκοτεινά
ξετυλίγεται ταινία η δικιά σου ιστορία
που ποτέ δε θα παιχτεί στο σινεμά.
Το τρένο στέλνει σήματα σινιάλα του καπνού
κι απαντούν οι Ινδιάνοι ότι όπου νά'ναι φτάνει
στο λιβάδι του Μεγάλου Μανιτού.
Πάνω στο τρένο φάντασμα
μέσ' τη νύχτα θα χαθώ
μέσ' την έρημο σ' ένα πάρτυ μαγικό
πάνω απ' το γκρεμό τ' ουρανού
θα περνώ
τρένο φάντασμα με σβησμένο αριθμό

10.Σιωπή

Παλιά φωτογραφία
στην άδεια παραλία
σιωπή.

Κοιτάζω απ’ το μπαλκόνι
το δρόμο που θολώνει
η βροχή.

Λένε πως στη χώρα που ναυάγησες
βασιλεύουν οι μάγισσες.
Βουλιάζουνε στο βυθό και σε βγάζουνε
στον αφρό.

Λένε πως μας άφηνες στα κύματα
φυλαχτά και μηνύματα.
Τα βρήκανε τα πουλιά και χαθήκανε
ξαφνικά.

Η πόλη σαν καράβι
τα φώτα της ανάβει
γιορτή.

Θυμάμαι που γελούσες
να μείνω μου ζητούσες
παιδί.

Λένε πως στη χώρα που ναυάγησες
βασιλεύουν οι μάγισσες.
Βουλιάζουνε στο βυθό και σε βγάζουνε
στον αφρό.

Λένε πως μας άφηνες στα κύματα
φυλαχτά και μηνύματα.
Τα βρήκανε τα πουλιά και χαθήκανε
ξαφνικά.