yourmusicforum.gr

Έι έι έι σιδερένιε άνθρωπε
βίεε και απάνθρωπε
ψάχνεις να βρεις τη σιγουριά
και σε σαπίζει η σκουριά
Μη λες πως θες καλοκαιριά
μέσα σου έχεις χιόνι
και η δική σου παγωνιά
με τίποτα δε λιώνει

Μη λες πως θέλεις άνοιξη
είσαι σκληρός σαν πέτρα
μες στης ψυχής το πέτρωμα
δε θα φυτρώσουν δέντρα

Έι έι έι σιδερένιε άνθρωπε
βίεε και απάνθρωπε
ψάχνεις να βρεις τη σιγουριά
και σε σαπίζει η σκουριά

Μη λες πως θέλεις ουρανό
είσαι νερό και χώμα
και τα πουλιά δε σ’ αγαπούν
γιατί δεν έχεις χρώμα

Μη λες πως θέλεις αύριο
τίποτα να μη φτιάξεις
γιατί και τ’ αύριο σαν μπει
εσύ θα το πετάξεις

Έι έι έι σιδερένιε άνθρωπε
βίεε και απάνθρωπε
ψάχνεις να βρεις τη σιγουριά
και σε σαπίζει η σκουριά

Μη λες πως θες χαμόγελο
γιατί η δική σου η ράτσα
ξέρει να μας χαμογελά
με μια φριχτή γκριμάτσα

Έι έι έι σιδερένιε άνθρωπε
βίεε και απάνθρωπε
ψάχνεις να βρεις τη σιγουριά
και σε σαπίζει η σκουριά

Εγώ δεν είμαι ποιητής
τον κόσμο να κερδίσω
ούτε καλός τραγουδιστής
για να σου τραγουδήσω

Εγώ δεν είμαι αετός
στα σύννεφα να ζήσω
ούτε καλός ηθοποιός
για να σ' ευχαριστήσω

Εγώ είμαι αηδόνι στη βροχή
και στάχυ στο χαλάζι
κι εσύ είσαι κόσμε κεραυνός
που εμένανε, που εμένανε, που εμένανε τρομάζει

Εγώ δεν είμαι ποιητής
εσένα να κερδίσω
ούτε καλός τραγουδιστής
για να σου τραγουδήσω

Εγώ δεν είμαι δικαστής
τα λάθη σου να κρίνω
ούτε μεγάλος εραστής
φαρμάκι να σου δίνω

Εγώ είμαι αηδόνι στη βροχή
και στάχυ στο χαλάζι
κι εσύ είσαι κόσμου κεραυνός
που εμένανε, που εμένανε, που εμένανε τρομάζει

Εσύ χορεύεις και εγώ πεθαίνω
πολλά γνωρίζεις, μα εγώ μαθαίνω
Εσύ χορεύεις κι εγώ δακρύζω
τώρα πηγαίνεις μα εγώ γυρίζω.

Εσύ κι εγώ, στον κόσμο αυτό
κάτω απ' τον ουρανό το γκρίζο
εσύ χορεύεις και τραγουδάς
μα εγώ πεθαίνω και δακρύζω.

Εσύ χορεύεις και εγώ βαδίζω
πολλά γκρεμίζεις μα εγώ τα χτίζω.
Εσύ χορεύεις κι εγώ πεθαίνω
πολλά γνωρίζεις, μα εγώ μαθαίνω.

Αν κοιτάξεις κάποια μέρα στα υπόγεια του μετρό
Μην τρομάξεις μη δακρύσεις και τους γέρους αν ρωτήσεις
Θα σου πουν οι αλήτες πρέπει
Θα σου πουν οι αλήτες πρέπει
Θα σου πουν οι αλήτες πρέπει να πεθαίνουν κάπως έτσι
Εσύ που μιλάς για αγάπη για ειρήνη και θρησκεία
Εσύ προσπερνάς όσοι χάνονται στα υπόγεια δε κοιτάς
Αν κοιτάξεις κάποια μέρα στου βουνού τα ποδιά ως πέρα
Τα σκουπίδια αν θα αντικρίσεις τα παιδία
Και αν τα ρωτήσεις θα σου πουν οι αλήτες πρέπει
θα σου πουν οι αλήτες πρέπει
θα σου πουν οι αλήτες πρέπει να πεθαίνουν κάπως έτσι
Εσύ που μιλάς για αγάπη για ειρήνη και θρησκεία
Εσύ προσπερνάς όσοι χάνονται στα υπόγεια δε κοιτάς