Χαρούλης Γιάννης : Γύρω μου και εντός (2003)

[EnterG]

2003 - Γύρω μου και εντός



1. Παλιό τραγούδι
2. Ανταπόκριση - Αν. Μουτσάτσου
3. Απόψε θέλω να μεθύσω
4. Νύχτα στο Αιγαίο
5. Μια φίλη - Αν. Μουτσάτσου
6. Θάλασσα γυαλί
7. Χαμηλοί χαρταετοί
8. Τραγουδώ βαθιά μου
9. Έλα πάρε με
10. Σε μια νύχτα
11. Σάββατο βράδυ
12. Στους ουρανούς
13. Κοιμήσου φεγγαρένια μου

Συνθέτης: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΥΜΠΙΟΣ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΝΙΚΟΛΟΥΔΗΣ

Στιχουργός: ΦΑΝΗΣ ΚΑΒΑΔΑΣ, ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΨΑΛΗΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΛΗΣ, ΣΟΦΙΑ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΥΜΠΙΟΣ,
ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΑΛΙΑΤΣΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΑΛΑΝΙΑΔΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΡΟΠΟΥΛΗΣ, ΜΑΡΙΑ ΣΤΡΙΓΓΟΥ

Συμμετοχές: ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΟΥΤΣΑΤΣΟΥ

Εταιρεία: POLYMUSIC

phpBB [video]

1. Παλιό τραγούδι

Παλιό τραγούδι κι άγιασε
απ’ το πολύ το δάκρυ
στην πλάτη του φορτώθηκε
του κόσμου τον καημό
Κι αν το ρωτήσεις θα σου πει
πατρίδα πια δεν έχω
καμιά πατρίδα δε χωρά
ολόκληρο ουρανό

Βαφτίστηκα στο άχτι σας
στην πίκρα, στο γινάτι σας
και πιο ψηλά ανεβαίνω
Είμαι το πρώτο γάλα σας
η μυρωδιά της μάνας σας
γι’ αυτό σας ανασταίνω

Παλιό τραγούδι κι άγιασε
απ’ την πολλή αγάπη
έγινε ρούχο του φτωχού
του μόνου συντροφιά
Κι αν το ρωτήσεις θα σου πει
τα χρόνια μου δεν ξέρω
ποιος ξέρει πότε ράγισε
πρώτη φορά καρδιά

Βαφτίστηκα στο άχτι σας
στην πίκρα, στο γινάτι σας
και πιο ψηλά ανεβαίνω
Είμαι το πρώτο γάλα σας
η μυρωδιά της μάνας σας
γι’ αυτό σας ανασταίνω

2. Ανταπόκριση - Αν. Μουτσάτσου

Ανταπόκριση μονάχα σου ζητάω
μόνο αυτό μου έχει λείψει στη ζωή
δε λυπάσαι που με βλέπεις να πονάω
κι όλα αυτά γιατί σ’ αγάπησα πολύ

Ανταπόκριση ζητάνε οι καρδιές που αγαπάνε
οι καρδιές που αγαπάν αληθινά
όμως δύσκολα θα βρούνε όσο και να προσπαθούνε
ανταπόκριση δε βρίσκεις πουθενά

Υποσχέσεις πια δε θέλω να μου δώσεις
κι ούτε ψεύτικα στα χείλη να φιλάς
είναι κρίμα μια καρδιά να την πληγώσεις
που σ’ αγάπησε και εσύ την λησμονάς

Ανταπόκριση ζητάνε οι καρδιές που αγαπάνε
οι καρδιές που αγαπάν αληθινά
όμως δύσκολα θα βρούνε όσο και να προσπαθούνε
ανταπόκριση δε βρίσκεις πουθενά

3. Απόψε θέλω να μεθύσω

Απόψε θέλω να μεθύσω
Το πιο πικρό να πιω κρασί...
Τον κόσμο πίσω μου ν’ αφήσω,
Που τον αφήσαμε μαζί...

Κρασί πικρό από σταφύλι,
κι απ’ τη δική σου τη μιλιά...
Να `χει της κόλασης τα χείλη,
Κι όλα σου να `χει τα φιλιά...

Να `χει παράξενο τραγούδι,
Να `χει παράδεισο και γη...
Απ’ το κορμί σου να `χει χνούδι,
Και τη δική μου την οργή...

Ν’ αφήνει μαύρο κατακάθι,
Ν’ αφήνει πόνο και χολή...
Πικρό πολύ όσο τα λάθη,
κι όσο σ’ αγάπησα πολύ...

Απόψε θέλω να μεθύσω,
και να μη σκέφτομαι γιατί...
Να κοιμηθώ και να ξυπνήσω,
και να `ναι γύρω μου γιορτή...

4. Νύχτα στο Αιγαίο

Η νύχτα απόψε Βακχική, τυλίγει το καράβι
έτσι καθώς λικνίζεται στα πέλαγα και πάει
αγκάλη γίνεται ο γιαλός, χέρια απλωμένα οι κάμποι
κι ένα τραγούδι απόκοσμο, ξεχύνεται απ’ τα Χάη

R
Από τη Λέσβο εχύμηξαν κοπάδι ερωτοπούλια
φωλιάσαν στα κατάρτια του, και κελαϊδούν κρυμμένα
στ’ άλμπουρα πάνω εξάδιπλο φιλί κατέβηκεν η Πούλια
και τ’ άστρα μέσα στα νερά χορεύουν μεθυσμένα...

Η νύχτα απόψε δε χωρά τον αναστεναγμό τους
από λαχτάρες μυστικές γεμάτο είναι τ’ αγέρι
οι ναύτες σιγοτραγουδούν στην πλώρη τον καημό τους
και φλόγες γίναν οι ματιές του μαύρου τιμονιέρη

5. Μια φίλη - Αν. Μουτσάτσου

6. Θάλασσα γυαλί

Μέσα μου έρημα βουνά
κι εσύ δεν είσαι πουθενά
και γω μες στο σκοτάδι
θα ρίξω παραγάδι
χρυσό αγκίστρι να πιαστείς,
να τρυπηθείς, να πληγωθείς,
το αίμα σου να τρέξει,
τα χείλη μας να βρέξει.

R
Να `ταν η θάλασσα γυαλί και το γυαλί καθρέφτης
να σ’ έβλεπα πουλάκι μου, σε τι αγκάλες πέφτεις...

Πέρασαν έξι Κυριακές
μαύρες, θλιμμένες και κακές
και είσαι μακριά μου
βάστα γερά καρδιά μου
O πόνος σέρνει το χορό
και χάθηκες μες τον καιρό
Έλα γλυκιά μου ελπίδα
σου έστησα παγίδα.

Να `ταν η θάλασσα γυαλί και το γυαλί καθρέφτης
να σ’ έβλεπα πουλάκι μου, σε τι αγκάλες πέφτεις
να σ’ έβλεπα πουλάκι μου, σε τι αγκάλες πέφτεις...

7. Χαμηλοί χαρταετοί

Αφού μιλάς για τις γενιές και θες να τις ορίσεις
άκου τη γνώμη μιας φωνής, που ίσως τη γνωρίσεις

R
Τους πιο πολλούς, τους πιο καλούς
νόμιζες πως τους είδες να τελειώνουν
και φεύγεις γι’ άλλους ουρανούς.
Για μένα είσαι απ’ αυτούς,
τους χαμηλούς χαρταετούς,
που με μια μπόρα λιώνουν...

Μ’ αγάπη στο’ πα και παλιά, τι πας να αναλάβεις
το εφήμερο καλλιεργείς, το εφήμερο θα λάβεις

8. Τραγουδώ βαθιά μου

Τόση καλοσύνη γύρω μου κι εντός
από του παντός τη μεγαλοσύνη.

Βάρκα με προσμένει μ’ ανοιχτό πανί
κι οι εφτά ουρανοί πάνω μου ανοιγμένοι,
τραγουδώ βαθιά μου, σε ψιλή κλωστή
έχει κρεμαστεί κι η στερνή χαρά μου.

Μόνο, στο πλευρό μου, σύντροφο πιστό,
απ’ τον κόσμο αυτόν, πήρα τ’ όνειρό μου.

Βάρκα με προσμένει μ’ ανοιχτό πανί
κι οι εφτά ουρανοί πάνω μου ανοιγμένοι,
τραγουδώ βαθιά μου, σε ψιλή κλωστή
έχει κρεμαστεί κι η στερνή χαρά μου.

Τόση καλοσύνη γύρω μου κι εντός
από του παντός τη μεγαλοσύνη.

9. Έλα πάρε με

Έλα πάρε με
μες στο βυθό σου να βρεθώ
ν’ αγαπηθώ να λυτρωθώ
Έλα πάρε με
στα γαλανά σου τα νερά
δώσε στα όνειρα φτερά.

Έλα πάρε με
σ’ άλλα ταξίδια μακρινά
στου δειλινού τα μενεξιά
Έλα πάρε με
δώσε μου αίμα και μιλιά
σε χρυσαφένια ακρογιαλιά.

Έλα πάρε με
εκεί που το κορμί λυγάει
εκεί που το κορμί γελάει
Έλα πάρε με
και θεϊκός μου γίνε στίχος
που τον χορεύει ο ρυθμός
κι ο ψάλτης ήχος.

10. Σε μια νύχτα

Μια τρικυμία η βραδινή
σε πήρε από μένα
κι έμεινα σαν το σκαρί
που `χει πανιά σκισμένα

R
Μόνη, γυμνή, να περπατώ σε κοφτερά λιθάρια
αχ, την αρχαία μου ζωή, την έπαιξαν στα ζάρια.
Στις φλόγες η εικόνα σου να με τρυπά σαν σφαίρα
που σε μια νύχτα χάθηκε, μάτωσε τον αγέρα

Αγάπης δάκρυα, ποταμοί
που τα θυμάμαι ακόμα
ποτέ δε θα τα ξαναβρώ
πάνω στο ίδιο σώμα

11. Σάββατο βράδυ

Σαββάτο βράδυ κι οι καημοί, σαν βγαίνουν για σεργιάνι
βρίσκουνε πάλι αφορμή, και βγάζουνε φιρμάνι
να μετρηθούνε θέλουνε με μίση και με πάθη
κι ολόγυρα τα σπέρνουνε, ο κόσμος να τα μάθει

R
Μεγάλοι και μικροί καημοί απλώνουν το σεντόνι
και σαν κακοί ηθοποιοί προβάλλουν στην οθόνη
θέλεις δε θέλεις, θεατής γίνεσαι, που να πάρει,
κι αφού δεν είσαι νικητής τυλίγεσαι κουβάρι...

Έτσι από καπρίτσιο τους σου βγαίνουνε μπροστά σου
κι ανάβουν με το σπίρτο τους φωτιά στα σωθικά σου
Δε θέλουνε να τους ξεχνάς, αλλά να τους θυμάσαι
Σαββάτο βράδυ να γυρνάς και σαλεμένος να’ σαι

12. Στους ουρανούς

Γελώ και πάλι θλίβομαι,
και πάντα δε μιλιέμαι
ήμουν ο ρόλος π’ αγαπάς
και μέσα σου ξεχνιέμαι

R
Στους ουρανούς, στους ουρανούς
θα `ρθει ο καιρός που όλα θα τα πούμε
μη με ρωτάς πια, μη μ’ ακούς...
Στους ουρανούς, στους ουρανούς
κι όχι σε κόσμους μακρινούς
που μάθαμε να ζούμε...

Κι αν έχασα τα λόγια μου
στου ρόλου σου τη ζάλη
υφαίνω τα ραγίσματα
και ξαναρχίζω πάλι

13. Κοιμήσου φεγγαρένια μου

Κοιμήσου φεγγαρένια μου, στης θάλασσας το κύμα
κι αν σ’ αγαπώ, χωρίς σκοπό δε στο `πα, κι είναι κρίμα
Κοιμήσου φεγγαρένια μου, και μες στα όνειρά σου
να `χεις τον ήλιο οδηγό και τ’ άστρα συντροφιά σου

R
Διαμαντικά, χρυσαφικά στα πόδια σου κυρά μου
του κόσμου όλα τα καλά, τα ρίχνω μέσα στην ποδιά
Διαμαντικά, χρυσαφικά την Πούλια δαχτυλίδι
σου τάζω, για να μ’ αγαπάς, να μ’ έχεις για στολίδι...

Μωρό μου, σ’ αποκοίμισα με χίλια καρδιοχτύπια
το ρόδο θρέφει η Άνοιξη, τον έρωτα η αγρύπνια
κι απά στο μαξιλάρι σου έριξα την καρδιά μου
νανούρισμα οι ανάσες μου, δρόμος τα μυστικά μου